DEDİM-DEDİ (II)
Bir gün bana:"Biliyor musun bu gece göktaşı yağmuru var. Yarın gecede... Yani büssürü yıldız kayacak" dedi.
Bende ona:
"Kaymaz onlar, hep kandırırlar. Zalim bir idam hükmünün açıklamasını yaparken, gözyaşları içinde ateşe koşan yıldızları 'kaydı' diye sevinç çıglıkları attırırlar bize. Halbuki kavuşmak umudu ile yok olan yıldızlar ziyafet verir bizlere." dedim.
Bir ahhh çekti ve:
"Ben hiç sevinç çığlığı atmamıştım. Ama, yıldızlar acaba hangi kimsesizliğin kucağında yiteceklerini biliyorlar mıdır diye düşünürdüm, gönüllüce ölüme koşarlarken. Umudunun onları bir ateş kütlesi haline getirmesine nasıl dayanıyorlar? Nasıl da acıyı seviyorlar!?" dedi.Sonra dönüp usulca:
"Sen bir de yıldızlara sor gönüllüler mi diye? Âşığın mâşuğu seyrettiği ve milyarlarca insanın her birini sevdalandığı yıldızlar, sevdalısını bırakıp ölüme giderken gönüllüler mi sanıyorsun?" dedim.
Ve kendi hayallerime daldım.
Tevfik YAZICILAR
AKP 'li Devlet Bakanı 
Yorumlar